مأیوس نباش

من امیدم را در یأس یافتم

مهتابم را در شب

عشقم را در سال بد یافتم

و هنگامی که داشتم خاکستر میشدم

گر گرفتم ...

+احمد شاملو

*و کلمه ای را که خداوند در همه حال برپیشانی افراد بشر انگاشته است:امید.

+ویکتور هوگو

*نه اسم شعر   ققنوس  ه و نه کتاب اما من با خواندن این شعر یاد ققنوس افتادم.

این دنیا بدون تو خیلی خالیست.اصلا میدانی انگار در و دیوار آن دیگر بوی بهار را نمیدهد یا مژده ای از تابستان و تب تولد تو   نیست   برای منی که در خیال پردازی هایم تو حرف اول را میزدی ...عزیزم! میدانی تو باع

درسته شما به هر   راهی   بری من به شخصِ ادامت میدم ولی خب تو هم تند نرو!

+میدونست من دوسش دارم

همینم نقطه ضعفم بود!